Domowe kimchi z lokalnych produktów na chłodne miesiące
- Różności
- 29 listopada 2025
Nie istnieje jedno „lepsze” badanie dla wszystkich problemów jelitowych — wybór testu zależy od celu diagnostycznego: przesiewu raka jelita grubego, wykrywania zapalenia, identyfikacji patogenu czy oceny skutków ogólnoustrojowych (np. anemia).
Badanie krwi utajonej w kale to test stolca służący do wykrywania śladowych ilości ludzkiej krwi niewidocznej gołym okiem. W warunkach fizjologicznych ilość wydalanej krwi wynosi poniżej 1,5 ml na dobę, a przekroczenie tej wartości sugeruje obecność zmian krwawiących w przewodzie pokarmowym. W praktyce klinicznej dominują dwa podejścia: tradycyjne testy guajakowe oraz nowocześniejsze testy immunochemiczne FIT (Fecal Immunochemical Test).
Testy FIT wykorzystują przeciwciała skierowane przeciw ludzkiej hemoglobinie, dzięki czemu reagują selektywnie na krew pochodzącą z dolnego odcinka przewodu pokarmowego i nie wymagają specjalnej diety przed badaniem. Testy guajakowe mogą dawać fałszywie dodatnie wyniki po spożyciu czerwonego mięsa lub suplementów zawierających peroksydazy, dlatego w programach przesiewowych zastępuje je FIT.
Kiedy wykonać test FIT:
– rutynowo w programach przesiewowych przeciw rakowi jelita grubego (typowo co 1–2 lata),
– przy niejasnej anemii mikrocytarnej z podejrzeniem utraty krwi z przewodu pokarmowego,
– przy podejrzeniu niewielkiego, przewlekłego krwawienia z jelit.
Ograniczenia FIT są istotne: wynik może być fałszywie ujemny, gdy krwawienie pochodzi z górnego odcinka przewodu pokarmowego (hemoglobina ulega rozkładowi przed dotarciem do stolca), gdy krwawienie jest bardzo nieregularne lub gdy ilość krwi jest niższa niż granica wykrywalności testu.
Badania krwi dostarczają informacji systemowych i pozwalają ocenić skutki chorób przewodu pokarmowego oraz ogólny stan pacjenta. Podstawowy zestaw obejmuje morfologię z oceną hemoglobiny, hematokrytu i indeksów erytrocytarnych oraz parametry zapalne.
Morfologia krwi ocenia m.in. hemoglobinę; orientacyjne zakresy referencyjne to: mężczyźni 13,8–17,2 g/dL, kobiety 12,1–15,1 g/dL. Obniżenie hemoglobiny wskazuje anemię — najczęściej związaną z przewlekłą utratą krwi, niedoborem żelaza lub chorobą przewlekłą. Morfologia nie lokalizuje krwawienia, ale sygnalizuje jego skutki.
Markery stanu zapalnego takie jak CRP i OB informują o aktywności zapalnej w organizmie. Podwyższone wartości skłaniają do poszukiwania źródła zapalenia — może to być jelito, ale też inne układy. CRP jest szybkim i czułym wskaźnikiem ostrego zapalenia, lecz nie precyzuje jego lokalizacji.
Markery nowotworowe (np. CEA) mają miejsce głównie w monitorowaniu rozpoznanego raka, a nie w przesiewie. Nie zastępują badań endoskopowych ani testów przesiewowych.
Kalprotektyna jest szczególnie przydatna do odróżniania przyczyn zapalnych biegunkowych: wartości poniżej 50 µg/g najczęściej nie wskazują na istotne zapalenie jelit, natomiast wartości powyżej 150 µg/g sugerują aktywne zapalenie, które wymaga dalszej diagnostyki (np. kolonoskopii z pobraniem wycinków). Kalprotektyna bywa bardziej czuła niż CRP przy lokalnym zapaleniu jelita.
Posiew stolca i techniki molekularne (PCR) są testami pierwszego wyboru w ostrych biegunkach zakaźnych, zwłaszcza gdy obecna jest gorączka, silne bóle brzucha lub krew w stolcu. PCR daje szybsze i często bardziej czułe wyniki niż tradycyjny posiew, umożliwiając wykrycie szerokiego spektrum patogenów.
Wybór badania zależy od pytania klinicznego:
– przesiew raka jelita grubego: FIT jest metodą przesiewową preferowaną w populacji asymptomatycznej. Programy przesiewowe stosują test co 1 lub 2 lata; po dodatnim wyniku konieczna jest kolonoskopowa weryfikacja.
– ocena zapalenia jelit: kalprotektyna w kale lepiej wykrywa lokalne zapalenie jelita niż ogólne markery (CRP), dlatego przy przewlekłych biegunkach i podejrzeniu chorób zapalnych jelit (IBD) powinna być wykonana jako badanie pierwszego rzutu.
– ostra biegunka zakaźna: posiewy i testy PCR pozwalają zidentyfikować czynnika sprawczego (Salmonella, Shigella, Campylobacter, Campylobacter, Clostridioides difficile i inne) i ryzyko powikłań; są szczególnie przydatne gdy wynik zmienia terapię.
– anemia i przewlekłe krwawienie: połączenie morfologii z FIT zwiększa prawdopodobieństwo wykrycia jelitowego źródła utraty krwi; FIT wskazuje obecność krwi, a morfologia ocenia jej skutki.
W praktyce klinicznej często łączy się testy: np. pacjent z anemią i ujemnym FIT nadal może wymagać endoskopii, jeśli klinika lub inne parametry sugerują ukryte krwawienie. Z kolei pacjent z wysoką kalprotektyną najczęściej będzie skierowany na kolonoskopię z biopsją w celu potwierdzenia IBD.
Dodatni wynik FIT wskazuje na obecność krwi w stolcu, ale nie jest jednoznaczną diagnozą raka — konieczna jest kolonoskopia w celu zlokalizowania i oceny źródła krwawienia. Dodatni FIT może wynikać także z hemoroidów, zapalenia jelit, polipów lub krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego (rzadziej).
Ujemny wynik FIT nie wyklucza zmian patologicznych, szczególnie jeśli choroba nie krwawi lub krwawienie jest nieregularne. Przy silnych objawach (krwawienie widoczne, ciężka anemia, utrata masy ciała, silne bóle brzucha) brak krwi w FIT nie powinien opóźniać dalszej diagnostyki.
Kalprotektyna:
– wynik <50 µg/g sugeruje brak aktywnego zapalenia jelit,
- wynik 50–150 µg/g wymaga oceny klinicznej i powtórzenia badania w zależności od obrazu klinicznego,
- wynik >150 µg/g sugeruje aktywne zapalenie i zwykle kwalifikuje do endoskopii.
W niektórych sytuacjach dodatkowe badania (gastroskopia, obrazowanie rentgenowskie/CT, badania immunologiczne) są konieczne, zwłaszcza gdy badania stolca i kolonoskopii nie wyjaśniają przyczyny objawów.
Dodatkowe uwagi praktyczne: test FIT nie wymaga rygorystycznej diety jak testy guajakowe, ale niektóre leki (np. duże dawki witaminy C) i suplementy mogą wpływać na wyniki — skonsultuj się z laboratorium przed badaniem, jeśli przyjmujesz nietypowe preparaty.
FOB/FIT to kluczowe badanie przesiewowe dla wykrywania krwi utajonej i wczesnych zmian raka jelita grubego; testy immunochemiczne oferują lepszą czułość i specyficzność niż testy chemiczne i nie wymagają specjalnej diety. Kalprotektyna w kale jest czułym markerem miejscowego zapalenia jelit i pomaga różnicować przyczyny przewlekłych biegunek. Badania krwi oceniają skutki choroby, takie jak anemia i ogólny stan zapalny, ale nie lokalizują ogniska. Kolonoskopia pozostaje metodą referencyjną umożliwiającą bezpośrednią ocenę, pobranie wycinków i leczenie zmian (np. usunięcie polipów).
Kompleksowa ocena zdrowia jelit opiera się na właściwym doborze testów do pytania klinicznego, interpretacji wyników w kontekście obrazu klinicznego oraz szybkiej decyzji o dalszych badaniach inwazyjnych, gdy są one wskazane.